تبلیغات
 وب لژیون مسافر محمد حسین آرندیان (عروج) - در باب دستور جلسه هفتگی " وادی دوم وتاثیر آن روی من "
به نام نامی اولین عاشق که اوست


در باب دستور جلسه هفتگی " وادی دوم وتاثیر آن روی من "

 به قلم کمک راهنما مسافر محمد حسین آرندیان

یکی از خطرناکترین حس هائی که انسان را به ورطه نابودی می کشاند حس ناامیدی است .وادی دوم به من آموخت که انسان موجودی است فوق العاده قدرتمند و خداوند استعدادهای زیادی را دروجود او نهادینه کرده است. این استعدادها بستگی به خود انسان دارد که چگونه آنها را بارور نماید  .

هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم ، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم .

در وادی اول آموختیم که با تفکر ساختارها آغاز می‌شود و بدون تفکر آنچه هست روبه‌زوال می‌رود و یاد گرفتیم برای درمان اعتیاد قبل از اینکه هر کاری انجام دهیم به‌طور صحیح فکر کنیم  و حساب‌شده تصمیم بگیریم تا به عقب برگشت نداشته باشیم .

 ما درزمانی که دچار سوءمصرف مواد مخدر بودیم دائم به تخریب‌هایی که مواد به جسم ما وارد کرده بود و آسیب‌هایی که به اطرافیان خود زده بودیم و فرصت‌هایی که در زندگی ازدست‌داده‌ایم و اینکه شاید دیگر نتوانیم به درمان برسیم دچار احساس یاس و ناامیدی می‌شدیم . و دلیل این حس منفی به خاطر این بود که در مسیر ضد ارزش قرارگرفته بودیم .

در چنین شرایطی حتی از اینکه خداوند ما را خلق کرده شکایت می‌کردیم زیرا فکر می‌کردیم که زندگی رو به تباهی می‌رود. همه‌چیز را تمام‌شده تلقی می‌کردیم . وادی دوم به من آموخت که این‌یک توجیه است برای فرورفتن بیشتر در تاریکی‌ها و از دست دادن اعتمادبه‌نفس و تسلیم شدن در مقابل ناامیدی محض و کوشش نکردن برای خلاصی از اعتیاد است .

یکی از خطرناک‌ترین حس‌هایی که انسان را به ورطه نابودی می‌کشاند حس ناامیدی است. وادی دوم به من آموخت که انسان موجودی است فوق‌العاده قدرتمند و خداوند استعدادهای زیادی را در وجود او نهادینه کرده است .این استعدادها بستگی به خود انسان دارد که چگونه آن‌ها را بارور نماید  .

خداوند ما را بر سر دوراهی قرار داده است یکی راه ظلمت و دیگری راه نور، من مصرف‌کننده  مواد مخدر از روی جهل و نادانی وارد عرصه   ظلمت شدم و توانائی‌های خودم را براثر مصرف مواد یکی‌یکی فراموش کردم و ذره‌ذره این تفکر در من ایجاد شد که دیگر به درد هیچ کاری نمی‌خورم ولی این را باید بدانم  که :

 "هیچ مخلوقی جهت بیهودگی، قدم به  حیاط نمی‌نهد هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم ، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم "

و من اگر بخواهم می‌توانم این وضعیت را تغییر دهم و از نقطه بی‌نهایت زیر صفر به بالاترین جایگاه‌ها در هستی قدم بگذارم . فقط باید از حالت سکون خارج شوم و شروع به حرکت نمایم و سفر خودم را آغاز کنم و از این کورسوی نوری که پدیدار گشته نهایت استفاده را بنمایم و بدانم  اگر در صراط  مستقیم قرار بگیریم و از گذرگاه‌های سخت آن عبور نمایم خداوند هم به من در این مسیر کمک خواهد کرد  . 

 

با احترام کمک راهنما مسافر محمدحسین آرندیان




طبقه بندی: دستور جلسات هفتگی، 
تاریخ : چهارشنبه 28 مهر 1395 | 09:18 ب.ظ | نویسنده : محمد حسین آرندیان | نظرات